Logo zva.nu


Dierenarts Aloys de Bruyn zoals we hem allemaal kennen.
Dierenarts Aloys de Bruyn zoals we hem allemaal kennen. (Foto: Inge Verschuren)

Onze eigen dr. Pol neemt afscheid

  Nieuwsflits

Een beetje onwennig zit hij voor me. Een interview voor een artikel over hem in de krant, dat hoeft allemaal niet zo nodig. Met zijn stethoscoop om zijn nek en zijn rubberen laarzen aan, dán is ie wel helemaal in zijn element, maar die prachttijd als dierenarts wordt nu afgesloten. 35 jaar, op de gekste tijden, stond Aloisius de Bruyn voor iedereen klaar met zijn kennis en kunde. Zijn passie voor zijn werk, zijn toewijding en betrokkenheid bij mens en dier verdient een ode.

TEKST: Inge Verschuren, IN GEschrift

Kapellebrug - De reacties onder de post van Dierenkliniek Kapellebrug op Facebook over het vertrek van Aloys, of ‘Wies’ voor velen, liegen er niet om. Opmerkingen zoals „We gaan je missen”, „Dag en nacht stond je klaar”, „Beste dierenarts ooit” en „Geweldige dierenarts” in veelvuldig meervoud laten zien hoezeer hij gewaardeerd wordt en hoeveel impact zijn afscheid heeft. Als dierenarts, en als persoon. Met zijn onvervalste Clingse dialect, no-nonsense mentaliteit en immer parate grapjes was hij voor iedereen benaderbaar, altijd. Ook midden in de nacht en op zon- en feestdagen. Als je hem nodig had, dan kon je ervan op aan dat hij zo snel hij kon je oprit op kwam scheuren in zijn Toyota Landcruiser. Deze man heeft zijn hart voor dieren en mensen op de juiste plaats, dat is gebleken.

De start

In 1987 sloot Aloys zijn studie in Gent af met een doctoraal diergeneeskunde. Hij startte zijn eerste praktijk in Sint Jansteen. In die tijd kwam de dierenarts hoofdzakelijk bij mensen aan huis. Om een klantenkring te krijgen liep Aloys heel het rayon Hulst af en stopte overal persoonlijk briefjes in de bus waarop hij zichzelf als dierenarts kenbaar maakte. „In Graauw, Zandberg, overal. Het bloed liep uit mijn schoenen”, blikt hij lachend terug. Zijn allereerste klant vormt gelijk zijn allereerste verhaal van de ontelbare die hij in geuren en kleuren kan vertellen. „Het is een beetje een triestig verhaal ook”, begint hij. „Er kwam een man binnen met een hond. Die was wat mager. ‘Daar kom ik niet voor’, zei die man, ‘die hond is zo gezond als een vis. Ik wil dat je hem een spuitje geeft’. Ik zei: ‘Meneer, gij zijt mijn allereerste klant, dat vind ik nou toch wel erg. Ik wil dieren béter maken. Vind’ut erg dat ik uw hond hier hou, daar vind ik wel iemand voor.’ Ik stak ‘m in het kotje achter in de tuin en dacht ‘wat heb ik nou toch voor lomps uitgestoken’. Toen liep ik naar mijn auto, die hond ontsnapt uit het kot en springt in de auto op de voorstoel en is zijn hele leven met mij meegereden. Rover. Iedereen kende hem.”

Dierenarts aan het werk

Aloys kwam al gauw in heel oostelijk Zeeuws-Vlaanderen bij particulieren en ondernemers. Melkvee, vleesvee, paarden in de sport en van recreanten. Fokkers van honden en katten, duivenmelkers, houders van hobbydieren. Welk dier het ook was, Aloys zei nooit ‘ik kom niet’. „Ik deed alles: een paard met een blein

hoefzweer

, oogontstekingen, kreupelheden, inentingen, bevallingen, inseminaties, noem maar op. Van struisvogel tot marmot. Ik weet ondertussen heel veel van heel veel. Dat vind ik zo mooi aan mijn werk: de diversiteit.”

Meer berichten