Esmay en Renzo uit Terneuzen kregen hun eerste kindje midden in Coronatijd.
Esmay en Renzo uit Terneuzen kregen hun eerste kindje midden in Coronatijd. (Foto: Kim de Booij)

Dan maar raamvisite: 'Je bent trots en wilt je zoontje showen'

TERNEUZEN - Je zult het hebben. Je eerste kindje krijgen midden in Coronatijd. Het overkwam Esmay en Renzo uit Terneuzen.

Zou Renzo wel bij de bevalling mogen zijn? Dat was een week op voorhand nog niet eens zeker. Gelukkig mocht het toch. Op 20 maart om 18.10 uur werd de kleine Ilay geboren. ,,Tien vingertjes, tien teentjes, alles zat erop en eraan”, zegt Renzo trots. ,,Het mooiste moment vond ik twee minuten later. Ik zei ‘Goed gedaan’ tegen Esmay en Ilay draaide zijn hoofdje om naar mij. Daarna antwoordde Esmay me en keek Ilay naar haar. Hij reageerde direct op onze stemmen. Zo bijzonder!”

Handzeep en -alcohol

De volgende dag stonden de ouders, broer en zus van Esmay en Renzo al te trappelen om de kleine spruit te komen bewonderen. Esmay en Renzo hadden besloten dat alleen zij binnen mochten komen, verder niemand, en alleen als ze geen klachten hadden. Renzo: ,,Het fijne was dat iedereen automatisch de handen ging wassen bij binnenkomst. De handzeep en handalcohol vloeide rijkelijk! Ze hielden bovendien ook netjes afstand van Ilay en Esmay.”

(K)raamvisite

De overige familie en vrienden mochten Ilay ook komen bewonderen, maar dan door het raam: (k)raamvisite, compleet met beschuit met muisjes. ,,Ik ben verbaasd over hoeveel mensen er al op (k)raamvisite zijn gekomen. Heel leuk, want je bent trots en wilt je zoontje showen”, zegt Esmay. ,,En onze familie en vrienden zijn gewoon dankbaar dat ze toch langs kunnen komen om Ilay te bewonderen.”

Tegelijkertijd was het ook heel onwerkelijk, die (k)raamvisite. ,,Ik heb het er de eerste week echt wel moeilijk mee gehad”, zegt Esmay. ,,Het raam is toch een barrière. Het liefst geef je elkaar een knuffel en een kus, zeker nu. Voor onze opa’s en oma’s vond ik het ook zo naar. Deze mensen zijn in de tachtig. Ik zou zo graag zeggen ‘Hier, houd je achterkleinkind maar vast en geef hem een flesje’, maar dat kon nu niet. Het was emotioneel best zwaar en je zou het liever anders willen, maar het is wel mooi dat iedereen op deze manier toch kennis kon maken met Ilay.” Tekst Kim de Booij

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden