1980. Verhalen tikte je op een typemachine.
1980. Verhalen tikte je op een typemachine. (Foto: Gertie De Boey)

Honderd miljoen kranten en het geraniumspook

ZEEUWS-VLAANDEREN - Pas vond ik het terug. Een klein boekje, met een rode kaft en een ringbandje. In een kinderlijk kriebelhandschrift was een verslagje gemaakt van een Tour-etappe met Jacques Anquetil in de heldenrol, geïllustreerd met plaatjes uit de krant.

Het moet 1961 of '62 geweest zijn. Televisie hadden we nog niet in huize Verdurmen, op zaterdagmiddag keken we bij buren naar dat wonder van techniek. De radio was naast de krant de belangrijkste nieuwsbron. Computers waren iets uit futuristische strips. Wie terugkijkt verbaast zich over de duizelingwekkende snelheid waarmee alles is veranderd. 1980 was het jaar dat ik als redacteur begon bij het ZVA. Je tikte je stukken op een typemachine. Ik had een tweedehandsje. Al snel bleek de schrijfmachine te leiden aan metaalmoeheid. De driftige aanslag eiste z'n tol. Eerst sloeg ik de letter X eraf. Geen probleem, die gebruik je nauwelijks. Het gemis van de letter E bleek lastiger.

Flink bos

Vink-Rotadruk, gevestigd aan de Nassaustraat in Axel, was de uitgever van het Zeeuwsch Vlaams Advertentieblad. Een huis-aan-huis blad met een eenmansredactie. De weekkrant werd in 1980, het jaar dat ik begon, opgemaakt op broadsheet-formaat. Je had ruimte nodig om 'm te lezen (het tabloidformaat van tegenwoordig is de helft kleiner). Wat zal de oplage van het ZVA toentertijd geweest zijn? Rond de 50.000 vermoed ik. Even rekenen. Tweeduizend uitgaves in veertig jaar vermenigvuldigd met de oplage zijn bij elkaar… honderd miljoen kranten! Opgestapeld eindig je in de stratosfeer of misschien zelfs nog wel hoger. Het is een flink bos: papier wordt gelukkig gerecycled.

Honderduit

Hoeveel Zeeuws-Vlamingen zou ik in al die jaren geïnterviewd hebben? Voor m'n gevoel moeten het er vele duizenden geweest zijn. De meesten weten het nog. Vaak vertelde de geïnterviewde honderduit. Het ging niet altijd van een leien dakje. Maar ook dat hoort bij het vak. Soms moest je streng zijn: oud nieuws hoort niet thuis in de krantenkolommen. Deadlines. Je moet er tegen kunnen. De dag en tijd dat de pers draait staan vast. Je kan niet terug. Vroeger stond je machteloos als je op de valreep nog een hot nieuwtje op je bureau kreeg. Nu is het web onze reddende engel. Een krant maak je niet alleen. Met de collega's van de sales heb je het meest te maken. We vormen een klein, hardwerkend team. Je staat er met z'n allen voor, dat gevoel is al die jaren nooit veranderd. Gertie De Boey volgt mij op. Een streekgenote met een fijne pen en gevoel voor lokaal nieuws. Succes Gertie! Het geraniumspook: ga je écht stoppen, het is me de voorbije maanden ontelbare keren gevraagd. Nou stoppen, stoppen… Er liggen nog prachtige verhalen te wachten om verteld te worden. Morgen weer een dag. (Tekst Peter Verdurmen)

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden